مهندسی زراعی

چکیده مکانیزاسیون کشاورزی یکی از ارکان اصلی ارتقای بهره‌وری، تأمین امنیت غذایی و افزایش درآمد روستایی است؛ اما اثربخشی آن به‌شدت به ویژگی‌های فیزیکی و ساختاری اراضی وابسته است. در ایران و بسیاری از کشورهای در حال توسعه، خردی، پراکندگی مفرط و توزیع فضایی نامناسب اراضی، موانع جدی برای پذیرش ماشین‌آلات نوین ایجاد می‌کند. با وجود این، بیشتر مطالعات پیشین بر تحلیل توصیفی یا روابط خطی ساده تکیه کرده‌اند و مدل‌های ساختاری جامعی که نقش میانجی تولید مکانیزه را آزمون کنند، کم‌شمار مانده‌اند. بر این اساس، پژوهش حاضر با مدل‌سازی معادلات ساختاری، رابطه میان ساختار اراضی، تولید مکانیزه و عملکرد اقتصادی بهره‌برداران محصولات استراتژیک در نورآباد ممسنی را تبیین می‌کند. منطقه مطالعه، شهرستان نورآباد ممسنی در غرب فارس با حدود ۹۰ هزار هکتار اراضی کشاورزی است. جامعه آماری را ۱۹۶۰۱ بهره‌بردار محصولات استراتژیک (گندم، جو و چغندرقند) تشکیل داد و با فرمول کوکران، ۳۷۷ نفر به روش تصادفی انتخاب شدند. داده‌ها با پرسشنامه محقق‌ساخته گردآوری شد. ساختار اراضی به‌صورت متغیر مکنون با دو شاخص پراکندگی و خردی اراضی سنجیده شد؛ تولید مکانیزه با شاخص ترکیبی استفاده از ماشین‌آلات در مراحل کاشت، داشت و برداشت و عملکرد اقتصادی با دو شاخص درآمد خالص و هزینه کل تولید در هکتار اندازه‌گیری شد. تحلیل با رویکرد دومرحله‌ای مدل‌سازی معادلات ساختاری در AMOS و برازش مدل با شاخص‌های GFI، CFI، RMSEA و CMIN/DF انجام شد. شاخص‌های برازش قابل قبول بود؛ GFI و CFI برابر 914/0، RMSEA برابر 091/0 و CMIN/DF برابر 095/4 به دست آمد. مسیر «ساختار اراضی ← تولید مکانیزه» معنادار و منفی بود (β=-0.193 ؛ p =0.033)؛ یعنی ساختار اراضی نامناسب‌تر، سطح تولید مکانیزه پایین‌تر. در مقابل، مسیر مستقیم «تولید مکانیزه ← عملکرد اقتصادی» معنادار نبود (β = -0.139؛ p =0.243) و اثر غیرمستقیم نیز به‌دلیل عدم گزارش آزمون بوت‌استرپ قطعی تأیید نشد. ساختار اراضی نقشی تعیین‌کننده در سطح مکانیزاسیون دارد؛ در قطعات کوچک و پراکنده، عملیات مکانیزه با جابجایی مکرر ماشین‌آلات و اتلاف زمان روبه‌رو می‌شود و مکانیزاسیون از پیشران تولید به هزینه سربار تبدیل می‌گردد. عدم معناداری رابطه مکانیزاسیون و عملکرد اقتصادی را می‌توان با هزینه‌های بالا و ناکارآمد خدمات مکانیزاسیون در اراضی پراکنده تبیین کرد؛ جایی که کشاورزان به دلیل وابستگی معیشتی، نوعی «پایداری سنتی» را ادامه می‌دهند. این امر بر ضرورت بازنگری در مدل‌های حمایتی و مشوق‌های هدفمند هزینه‌های نهاده تأکید دارد.مدل ساختاری، رابطه منفی و معنادار ساختار اراضی با تولید مکانیزه را تأیید کرد، اما اثر مستقیم مکانیزاسیون بر عملکرد اقتصادی تأیید نشد. پیشنهاد می‌شود ساماندهی اراضی با برنامه‌های مکانیزاسیون یکپارچه شود، فناوری متناسب با اراضی کوچک توسعه یابد و مطالعات اقتصادی تکمیلی برای اندازه‌گیری هزینه اجاره، سوخت، تعمیر و استهلاک انجام شود. عواملی مانند نظام ارث و دسترسی به اعتبار می‌توانند موضوع پژوهش‌های آینده باشند.

چکیده فراهمی پتاسیم برای گیاه در خاک تحت تأثیر برهم‌کنش‌های پویا بین شکل‌های مختلف این عنصر قرار دارد. کانی‌های رسی، به‌عنوان یکی از مخازن مهم پتاسیم در خاک، می‌توانند بر نگهداری، تثبیت و آزادسازی پتاسیم غیرتبادلی و در نتیجه ظرفیت تأمین پتاسیم خاک تأثیرگذار باشند. با این حال، ارتباط بین ویژگی‌های کانی‌شناسی، پارامترهای کمیت–شدت پتاسیم و آزادسازی پتاسیم غیرتبادلی در خاک‌های آهکی به‌خوبی تبیین نشده است. بنابراین، به‌منظور بررسی نقش کانی‌شناسی و روابط کمیت–شدت پتاسیم در مطالعه آزادسازی پتاسیم غیرتبادلی برای تأمین پتاسیم قابل دسترس در خاک‌های آهکی، 15 نمونه خاک‌ کشاورزی (30-0 سانتیمتر) بر اساس تنوع در درصد رس، پتاسیم تبادلی، پتاسیم غیر‌تبادلی و ظرفیت تبادل کاتیونی انتخاب شد. ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی خاک، شکل‌های مختلف پتاسیم، پارامترهای کمیت–شدت پتاسیم، مقدار آزادسازی پتاسیم غیرتبادلی پس از 2017 ساعت به روش عصاره‌گیری متوالی با عصاره‌گیر کلسیم کلرید 01/0 مولار و ترکیب کانی‌های رسی تعیین شد. نتایج نشان داد که نسبت فعالیت پتاسیم در حال تعادل از 011/0 تا 027/0 (mmol L-1)0.5، ظرفیت بافری بالقوه پتاسیم از 8/215 تا 7/417 (mmol kg-1)/(mmol L-1)0.5، پتاسیم به‌آسانی قابل تبادل از 4/2 تا 5/8 میلی‌مول بر کیلوگرم و پتاسیم سخت قابل تبادل در خاک‌ها از 7/0 تا 5/2 میلی‌مول بر کیلوگرم متغیر بود. مقدار پتاسیم غیرتبادلی آزاد شده پس از 2017 ساعت نیز در دامنه، 0/345- 5/242 میلی‌گرم بر کیلوگرم متغیر بود. کانی‌های غالب خاک، شامل؛ میکاها، کلریت‌ها، کائولینیت، اسمکتیت‌ها، کوارتز و کانی‌های مختلط میکاها-کلریت‌ها بودند. همبستگی مثبت آزادسازی پتاسیم غیرتبادلی با نسبت فعالیت پتاسیم در حال تعادل و پتاسیم سخت قابل تبادل، و همبستگی منفی آن با ظرفیت بافری بالقوه پتاسیم، بیانگر ارتباط آزادسازی پتاسیم غیرتبادلی با ویژگی‌های کمیت–شدت پتاسیم بود. نتایج نشان داد که پارامترهای کمیت–شدت پتاسیم، قادر به توضیح بخشی از رفتار آزادسازی پتاسیم غیرتبادلی نیز هستند. مقدار پتاسیم غیرتبادلی آزادشده پس از 168 ساعت با نسبت فعالیت پتاسیم در حالت تعادل ارتباط معنی‌داری نداشت، در حالی که این ارتباط پس از 2017 ساعت مثبت و معنی‌دار شد. این تفاوت نشان می‌دهد که ارتباط پارامترهای کمیت–شدت با آزادسازی پتاسیم ممکن است در طول فرایند آزادسازی ثابت نباشد و نقش وضعیت تعادلی خاک در مراحل طولانی‌تر آزادسازی آشکارتر شود. همچنین، کانی‌های رسی 2:1 به‌ویژه میکاها و اسمکتیت‌ها، می‌تواند از طریق ویژگی‌های متفاوت نگهداری پتاسیم در ساختار کانی‌ها، با آزادسازی پتاسیم غیرتبادلی مرتبط باشند. بنابراین، ارزیابی دقیق توان تأمین پتاسیم در خاک‌های آهکی مستلزم استفاده هم‌زمان از پارامترهای کمیت–شدت و اطلاعات کانی‌شناسی است.

چکیده هدف از این پژوهش شناسایی دقیق و کنترل کیفیت سوخت‌های زیستی جایگزین، بر پایه آرایه‌ای از هشت حسگر گاز نیمه‌رسانای اکسید فلزی سری MQ در تفکیک ۱۵ کلاس آمیخته‌های سوختی دیزل، بیودیزل و روغن الکلدر شرایط قرائت استاتیک (حالت‌پایا) بود. داده‌های تجربی شامل ۲۲۵ نمونه (۱۵۰ نمونه آموزش و ۷۵ نمونه آزمون مستقل) با استفاده از تحلیل مؤلفه‌های اصلی (PCA) و دو مدل یادگیری ماشین غیرخطی شامل جنگل تصادفی (RF) و پرسپترون چندلایه (ANN/MLP) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که با وجود تبیین 96/74درصد از واریانس کل توسط دو مؤلفه نخست در PCA، هم‌پوشانی شدیدی میان خوشه‌ها در فضای ویژگی‌ها وجود دارد. مدل‌های RF و ANN بر روی داده‌های آزمون مستقل به‌ترتیب به صحت اندک 67/6درصد و 00/8درصد و ضریب کاپای کوهن 000/0و 0143/0 دست یافتند که منطبق بر آستانه تصمیم‌گیری تصادفی(15/1≈67/6) بوده و آزمون مک‌نمار( 00/1p= ) نیز عدم برتری معنادار میان آن‌ها را تأیید کرد. همچنین، تحلیل شاخص اهمیت ناخالصی MDI (بین 1008/0 تا 1465/0) گویای توزیع یکنواخت بار اطلاعاتی و فقدان حسگر مسلط بود. مقایسه پیکربندی‌ها نشان داد کاهش ابعاد به ۴ حسگر، صحت RF را تا 67/10درصد افزایش داد که نشانه اثر منفی «نفرین ابعاد» در حضور داده‌های هم‌خط است. این یافته‌ها اثبات می‌کنند که قرائت‌های تک‌نقطه‌ای تعادلی به دلیل غفلت از سینتیک گذرای واکنش و حساسیت متقاطع بالای حسگرهای تجاری، فاقد غنای اطلاعاتی کافی برای تفکیک سوخت‌ها در مقیاس‌های ریزدانه هستند؛ از این رو، استخراج مشخصه‌های دینامیک و بازتعریف سطوح طبقه‌بندی ضروری است.

چکیده در اثر فرسایش، عناصر غذایی مورد نیاز گیاه از بین رفته، حاصلخیزی خاک کاهش می­یابد و در نتیجه از میزان تولید و کیفیت محصول کاسته می‌شود. تحقیق حاضر به‌منظور بررسی تأثیر سیستم‌های خاک‌ورزی و کاشت در سطوح شیب‌دار بر میزان فرسایش خاک و عملکرد گندم دیم، طی سال‌های 1386 تا 1387 در استان کرمانشاه انجام گردید. این آزمایش، به صورت کرت‌های نواری خرد شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی، شامل شیب در دو سطح (6 تا 8 و 10 تا 12 درصد) و تیمارهای خاک‌ورزی مرسوم، کم‌خاک‌ورزی و بی‌خاک‌ورزی به همراه روش‌های کاشت مرسوم، کاشت با خطی‌کار موازی با شیب و عمود بر شیب با سه تکرار در کرت‌های به طول 14 و عرض 4 متر انجام گردید و نتایج نشان داد که میزان روان­آبدر شیب 6 تا 8 درصد، 19/14020 لیتر در هکتار بود؛ که با افزایش شیب به 10 تا 12 درصد، به02/15251 لیتر در هکتار افزایش یافت. مقدار رسوب ایجاد شده در شیب 6 تا 8 درصد، 10854 و در شیب 10 تا 12 درصد، 12103 کیلوگرم در هکتار بود. تیمار گاوآهن قلمی و پنجه‌غازی اثر معنی‌داری بر عملکرد دانه داشت به ‌طوری که با میانگین عملکرد 1010 کیلوگرم در هکتار نسبت به تیمار گاوآهن برگردان­دار و پنجه‌غازی با عملکرد 845 کیلوگرم در هکتار برتر بود.تیمار بی خاک ورزی با میانگین عملکرد 960 کیلوگرم در هکتار تفاوت معنی داری با دیگر تیمار های خاک­ورزی  نداشت.

چکیده مطالعه حاضر با هدف تعیین و ارزیابی ریسک ابتلا به اختلالات اسکلتی- عضلانی در کارگران سه کارگاه بسته بندی خرما انجام شده است. نتایج بدست آمده می‎تواند در ارایه راه‎های پیشگیری از آسیب‎های یاد شده مورد استفاده قرار گیرد و به تأمین سلامت نیروی کار کمک نماید. در این مطالعه توصیفی- تحلیلی وضعیت‎های بدنی 98 کارگر در شش وظیفه و 29 پوسچر کاری با استفاده از روش ارزیابی سریع کل بدنREBA ارزیابی شد و میزان شیوع اختلالات اسکلتی- عضلانی با استفاده از پرسشنامه نوردیک بدست آمد. اطلاعات جمع‏آوری شده با استفاده از آزمون‎های آماری t-test و²χ وآزمون نسبت‎ها مورد تحلیل قرار گرفت. 05/0 > p به عنوان سطح معنی‎داری در نظر گرفته شد. میانگین سن و سابقه‎کار افراد مورد مطالعه به ترتیب برابر( 86/14∓9/34) سال و (79/5∓01/7 ) سال بدست آمد. 4/69درصد از افراد مورد مطالعه اظهار کردند که در طی 12 ماه گذشته حداقل در یک ناحیه از بدن دچار اختلالات اسکلتی- عضلانی بوده‎اند. بیشترین اختلالات در ناحیه کمر(6/30درصد)، زانو(5/25درصد) و پا و قوزک‎پا(5/23درصد) گزارش شده است. همچنین نتایج حاصل از تکنیکREBA نشان داد در میان 29 پوسچر کاری بررسی شده، 19 پوسچر در سطح خطر متوسط قرار داشتند و انجام اقدامات اصلاحی در مورد آن‏ها ضروری است و 4 پوسچر در سطح خطر بالا قرار داشتند و اقدامات اصلاحی در مورد آن‎ها باید هرچه زودتر انجام شود.  این مطالعه نشان داد که میزان شیوع اختلالات اسکلتی- عضلانی ناشی از کار در بین کارگران کارگاه‏های بسته بندی خرمای مورد مطالعه بالا است. بر اساس نتایج بدست آمده، عمده ترین مشکل ارگونومیک در واحدهای مورد مطالعه پوسچر نامطلوب، بلند کردن و حمل دستی بار و خمش و پیچش کمر می باشد. انجام اقدامات اصلاحی جهت بهبود شرایط کارضروری است.

چکیده شوری از طریق کاهش پتانسیل اسمزی محلول، برهم خوردن تعادل عناصر غذایی و ایجاد سمیت باعث اختلال در رشد گیاه می­شود و عملکرد را کاهش می­دهد. کاربرد مواد اصلاح کننده نظیر گچ و کود دامی می­توانند با کاهش خسارت ناشی از شوری سبب افزایش عناصر مغذی برگ و دانه شوند. بدین منظور آزمایشی در سال زراعی 1388 بصورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار بصورت گلدانی انجام شد. در این آزمایش فاکتور اصلی شامل سطوح مختلف شوری آب آبیاری (0، 3، 6، 9 و 12 دسی­زیمنس بر متر) از مخلوط نمکهای کلرید سدیم و کلرید کلسیم به نسبت 1:1و فاکتورهای فرعی شامل گچ (0، 15 و 30 تن در هکتار) و کود دامی (0 و 30 تن در هکتار) بوده است. نتایج نشان داد افزایش شوری آب آبیاری، سبب کاهش میزان فسفر و افزایش نیتروژن و پتاسیم در برگ گندم گردید. همچنین با افزایش شوری آب آبیاری، میزان فسفر و پتاسیم دانه کاهش و نیتروژن دانه گندم افزیش یافت. کاربرد گچ میزان نیتروزن، فسفر و پتاسیم در برگ را به ترتیب 31/6، 89/10 و 82/14 درصد و در دانه به ترتیب 32/10، 84/10 و 45/3 درصد افزایش داد. کاربرد کود دامی در تیمارهای مختلف شوری بر میزان عناصر نیتروژن و فسفر در برگ، فسفر و پتاسیم در دانه معنی­دار بود. بیشترین مقدار نیتروژن و فسفر در برگ و دانه با کاربرد 15 و 30 تن گچ در هکتار و بیشترین میزان پتاسیم در برگ و دانه با کاربرد 30 تن گچ در هکتار بدست آمد.

چکیده پلیمرهای سوپرجاذب قابلیت جذب مقادیر زیادی آب و مواد غذایی را دارند و افزون بر تأمین بهینه آب مصرفی گیاهان، هدر­روی آب از طریق تبخیر و آبشویی نیز در آن­ها بسیار کم است. یکی از راهکارهای افزایش بازده آبیاری و استفاده بهینه از بارندگی در مناطق خشک و نیمه­خشک استفاده از پلیمرهای سوپرجاذب است. به­منظور مقایسه اندازه­های مختلف ذرات یک پلیمر سوپرجاذب بر ظرفیت نگهداشت آب خاک، آزمایشی به صورت فاکتوریل سه عاملی در قالب طرح کاملا تصادفی با 7 تیمار ماده جاذب­آب (­شاهد (بدون اعمال ماده جاذب­آب) و سوپر­جاذب طراوت 200A در6 اندازه (25/0-­21/0،­ 5/0-­25/0، 1-­5/0،   2-­1، 4/3-2 و 75/4-­4/3 میلی­متر هرکدام به میزان 2 گرم در کیلوگرم خاک) درسه تکرار در دو بافت شنی­لومی و لومی­رسی انجام شد. سپس مقدار آب خاک برای هر تیمار در مکش­های 0، 1/0، 3/0، 5/0، 1، 3، 5 و 15 بار اندازه­گیری و منحنی­های رطوبتی هر خاک به طور جداگانه رسم گردید. نتایج نشان داد که بین دو بافت خاکو تیمارها در مکش­های مختلف و همچنین اثر متقابل این عوامل با هم اختلاف معنی­دار آماری در سطح 1 درصد وجود دارد. هم­چنین نتایج نشان داد که پلیمر سوپرجاذب 2-­1 میلی­متری نسبت به سایر تیمارها باعث افزایش قابل توجهی در ظرفیت نگهداری آب خاک به خصوص در بافت سبک گردید.

چکیده تخمین میزان فرسایش خاک و بار رسوب در حوزه­های آبخیز از جمله مهم­ترین اطلاعاتی هستند که برای عملیات حفاظت خاک و آب مورد استفاده قرار می­گیرند. به دلیل مشکلات و محدودیت­های موجود در روش­ها و مدل­های برآورد فرسایش خاک و رسوب، استفاده از روشی که بتواند با کم­ترین هزینه و صرف وقت، با دقت بالا و به سهولت میزان فرسایش و رسوبرا برآورد کند، بسیار مهم به نظر می­رسد. هدف از تحقیق حاضر برآورد فرسایش و رسوب در اراضی تپه ماهوره­ با قابلیت مرتع است که به علت افزایش روز افزون جمعیت و دست­یابی به غذای بیش­تر تحت کشت قرار گرفته­اند و نیز بررسی توانایی سزیم- 137 در برآورد فرسایش و رسوب در اراضی کشاورزی پایین دست آن می­باشد. در این مطالعه، با استفاده از سزیم- 137 در حوزه آبخیز ریمله که در آن تبدیل گسترده کاربری­ها رایج است فرسایش خاک برآورد گردید. به کمک عکس­های هوایی با مقیاس  و نقشه توپوگرافی در مجموع 17 ترانسکت روی اراضی شامل 11 ترانسکت روی اراضی تپه ماهوری (از نوع مرکب با شیب 5 تا 50 درصد) و 6 ترانسکت در دشت­های دامنه­ای (از نوع یکنواخت با شیب 2- 8 درصد) مشخص شد و نمونه­برداری خاک و مطالعه خصوصیات سطحی در آنها به­عمل آمد. هم­چنین در شیب­های مرکب (شامل بالای شیب، شانه شیب، شیب برگشتی، پای شیب و پنجه شیب) و یک­نواخت (شامل قسمت­های فوقانی، میانی، تحتانی) بسته به طول شیب بین 2 تا 7  نمونه برای برداشت نمونه خاک سطحی (27- 0 سانتی­متری) حفر گردید و سزیم- 137 آن­ها توسط دستگاه اسپکترومتر اشعه گاما اندازه­گیری شد. نتایج نشان داد که میزان متوسط فرسایش خاک در موقعیت­های شیب مرکب بالای تپه، شانه شیب، و شیب برگشتی به­ترتیب 74/31، 28/66 و77/46 و در موقعیت­های شیب یکنواخت به­ترتیب 60/78، 47/54 و 54/79 تن در هکتار در سال است. میزان رسوب­گذاری در مناطق غیر فرسایشی (پنجه شیب) 27/64 تن در هکتار در سال و در موقعیت پای شیب انباشت خاک غالب تر از فرسایش خاک بود. به­طور کلی می­توان نتیجه گرفت به­ کار­گیری روش اندازه­گیری سزیم-137 می­تواند به­عنوان یک روش سریع و با دقت مناسب برای برآورد فرسایش و رسوب به­کار گرفته شود.
 

چکیده پساب صنایع مختلف حاوی مقادیر قـابل توجهی فلزات سنگین هستند که پس از ورود به خاک و آبشویی از آن می­توانند آلودگی آب­های زیرزمینی را باعث شوند. مطالعات اندکی در رابطه با تاثیر کاربرد کانی­های رسی در ممانعت از آبشویی این عناصر صورت گرفته است. لذا این مطالعه با هدف بررسی کارایی کانی سپیولیت به عنوان یک جاذب قوی و ارزان قیمت در جلوگیری از آبشویی عناصر سرب و روی از ستون­های خاک در شرایط آزمایشگاهی صورت پذیرفت. بدین مـنظور 400 میلی­لیتر مـحلول­هایی که حاوی غلظت 75 میلی­گرم در لیتر عناصر سرب و روی بودند از یک ستون شنی از پیش اشباع شده که حاوی مقادیر مختلفی از کانی­ سپیولیت (2، 4، 6 و 8 درصد) در دو اندازه کوچکتر از 2 میکرون و 20 تا 50 میکرون بودند با دبی 2/1 ­لیتر در ساعت عبور داده شد و غلظت سرب و روی در محلول­های خروجی (20 میلی­لیتری) با استفاده از دستگاه جذب اتمی اندازه­گیری شد. نتایج نشان داد که کاربرد کانی سپیولیت آبشویی عناصر سرب و روی را در مقایسه با تیمار شاهد به طور معنی­داری کاهش می­دهد. همچنین با افزایش میزان کاربرد کانی سپیولیت از 2 به 8 درصد و کاهش اندازه ذرات کانی­ فوق از 20 تا 50 میکرون به ریزتر از 2 میکرون، آبشویی عناصر سرب و روی از ستون­های مورد مطالعه کاهش می­یابد. لیکن میزان سرب آبشویی شده در مقایسه با روی بسیار کمتر است. در کل به نظر می­رسد که استفاده از کانی سپیولیت می­تواند راهکار مناسبی در جهت کاهش انتقال عناصر سرب و روی به آب­های زیرزمینی باشد.  

چکیده  به منظور  بررسی اثر نوع علف­کش و ابزار خاک­ورزی بر علف­های هرز، عمکرد و برخی صفات زراعی لوبیا، دو آزمایش مزرعه­ای در طی سال­های زراعی 1386 و 1387 در ایستگاه تحقیقات لوبیای خمین به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی در 3 تکرار انجام شد.تیمار­ها شاملکاربرد دو نوع علف­کش تری­فلورالین و اتال­­فلورالین و سه نوع ادوات خاک­ورزی شامل روتیواتور، دیسک و کولتیواتور بود. نتایج تجزیه واریانس مرکب نشان داد که اثر ادوات خاک­ورزی و نوع علف­کش بر روی عملکرد محصول و جمعیت علف­های هرز در سطح احتمال 5 درصد معنی­دار بود. در این تحقیق، کاربرد علف­کش اتال­­فلورالین و روتیواتور از نظر افزایش عملکرد دانه لوبیا (54/23 درصد) و کاهش جمعیت علف­های هرز (25/89 درصد) نسبت به تیمار شاهد برتری داشت. همچنین، ادوات خاک­ورزیروتیواتور و دیسک برای اختلاط علف­کش­ها با خاک به ترتیب برتری نشان دادند.